O
Valor Engadido é a diferenza entre o que os compradores/clientes pagan por un
ben ou servizo e o que custan os recursos necesarios para producilo:
basicamente é a suma dos salarios, beneficio empresarial e impostos pagados.
Un
sector agrario que xera moito valor engadido é un sector avanzado en tecnoloxía
e capital humano. Necesitamos que a economía do noso agro sexa dinámica,
equilibrada e progresiva, tecnoloxicamente avanzada, baseada no capital humano,
innovadora e que fomente a investigación e o desenvolvemento permitíndonos gañar
a carreira da competitividade.
É
de interese para o agro galego e as cooperativas ter bos produtos primarios
(leite, carne, horta, etc.), pero o maior reto é o valor engadido que podemos
xerar cos mesmos.
Se
lles damos valor engadido aos produtores a través das cooperativas, podemos ter
a oportunidade de mellorar os prezos, xa que vender leite cru e animais vivos
nunca vai estar ben recompensado.
Necesitamos
o impulso das administración para abordar eficientemente a transformación dos principais
produtos do noso agro, como xa se está a facer —con moito acerto empresarial—
no sector vitivinícola galego. Galicia necesita xerar condicións que incentiven
a toma de decisións para executar emprendementos con investimento público/ privado
ou cooperativo, reinvestindo os recursos xerados polo sector primario,
posibilitando que o capital da terra sexa mellor aproveitado e multiplicando
varias veces o valor da produción primaria antes de que saia da nosa Autonomía
de cara á distribución e ao consumo.
Calquera
transformación en orixe xera movementos na economía, rendas e postos de
traballo. Por tanto, xorde a necesidade de deseñar estratexias de integración
de innovacións tecnolóxicas na transformación dos produtos agroalimentarios que
melloren a realidade actual.
Temos
que deixar de ser espectadores, pasar a ser protagonistas dos cambios que
debemos impulsar e debater, e elaborar proxectos concretos que se transformen
en produtos de maior valor
engadido.
Isto require participación e alto compromiso social e tamén empresarial das
nosas cooperativas.
A
realidade é que a cadea agroalimentaria galega ten que crecer en produtividade,
valor agregado e sustentabilidade. É necesario medrar en procesos de
industrialización con calidade e trazabilidade, identificando a orixe, pero
sempre, baixo estruturas empresariais manexadas dende Galicia.
Hoxe
existen exemplos de éxito de grandes complexos agroindustriais —o máis
salientable é Coren—, pero tamén é real que o groso da produción láctea galega
está constituído por leite líquido (cru ou envasado), case unha “commodity”,
polo que necesitamos que ningún produto primario viaxe fóra de Galicia sen
recibir o axeitado incremento de valor.
A
produción agrogandeira é un negocio que deixa un valor económico clave para
moitas comarcas rurais galegas, pero necesitamos algo máis: que os beneficios
non os leven as multinacionais que transforman esa materia prima, que lles
engaden valor aos alimentos producidos noutros países e usan os galegos como
reguladores neste mercado alimentario volátil e global que nos toca vivir.
Con
orzamento, planificación e consenso deberiamos chegar, a medio prazo, a un cambio
do modelo produtivo, especialmente no lácteo, baseado na innovación, a
investigación e o desenvolvemento empresarial para xerar máis valor engadido.
